Twee aquarels met geïdealiseerde landschappen, 18de eeuw

Dit paar aquarellen dateert uit de 18de eeuw, rond 1750. Deze composities, uitgevoerd in Aquareltechniek, verbeelden geïdealiseerde pastorale en architecturale landschappen. Het eerste blad toont een waterscène, omzoomd door antieke ruïnes met een Klassieke uitstraling en een boogbrug, tot leven gebracht door de silhouetten van personages. Het tweede blad toont een versterkt bouwwerk dat op een rotsachtig eilandje is gelegen, omlijst door architectonische elementen met zuilen op de voorgrond. Het geheel is gevat in donkere, geprofileerde lijsten, verfraaid met een vergulde rand die zichtbare slijtage vertoont. De werken maken gebruik van een zacht kleurenpalet met plantaardige en minerale tinten, waarmee de voorliefde uit het midden van de 18de eeuw voor gecomponeerde uitzichten waarin overblijfselen en de natuur worden gecombineerd, wordt geïllustreerd.