Augustus 2026
Delfts aardewerk: blauw, wit en vervalsingen
Hoe je een merk, een glazuur en een schilfer leest om een Hollands stuk te dateren.
Delfts is geen porselein maar aardewerk: een poreuze klei met een dekkend tinglazuur waarop het decor vóór het bakken wordt geschilderd. Vandaar de kwetsbaarheid en de charme.
De eerste reflex is zoeken naar een schilfer aan de rand. Een oud stuk toont dan een zachte, geelbeige scherf. Is de breuk wit en hard, dan houdt u porselein of een industriële kopie uit de twintigste eeuw vast.
Onderglazuur geschilderd decor vertoont lichte uitvloeiing en variatie in de intensiteit van het blauw: het penseel laadt en raakt op. Een regelmatig gedrukt decor met rasterpunten hoort bij het late negentiende-eeuwse werk.
Merken — atelierinitialen, nummers — zijn overvloedig gekopieerd. Ze bevestigen een stuk, maar garanderen het nooit alleen. Gewicht, doffe klank en slijtage aan de voet blijven de beste aanwijzingen.
